Uit de Praktijk

Jongere weer op de rit door samenwerking en steun ouders

Als Ruud (16) voor de rechter staat op verdenking van openlijke geweldpleging, toont hij totaal geen berouw. Ook niet als hij hoort dat zijn slachtoffer bij de mishandeling ernstig letsel heeft opgelopen. Hij wordt veroordeeld tot drie weken gevangenisstraf. Daarna komt hij onder strikte voorwaarden vrij. Jeugdzorgwerker Nicole schakelt zijn ouders en netwerk in om Ruud op de rit te houden.

Ruud zat vast in de jeugdgevangenis in Breda. In die tijd zochten de ouders van de jongen Nicole veel op, ze belden regelmatig en vertelden over Ruud als persoon. Ze zeiden dat ze dit  niet hadden zien aankomen omdat er juist veel dingen goed gingen in zijn leven. Hij ligt goed in de familie en ging naar school, volgens zijn ouders deed hij eigenlijk niets raars. Wel zagen ze dat Ruud soms wat behoefte had aan spanning. Zijn ouders hadden hiervoor al meerdere malen hulp gevraagd maar nooit gekregen. Omdat het in het verleden nooit echt fout gegaan was, was het natuurlijk ook een beetje een gekke hulpvraag. Toen ging het dus op een dag wel mis en flink ook.

Na drie weken cel kwam hij met strikte voorwaarden vrij. Hij kreeg een avondklok en huisarrest wat betekende dat hij naar school en naar de sportschool mocht en vervolgens weer naar huis. Nicole is toen uitgebreid met hem in gesprek gegaan over het delict om ze de indruk had dat hij niet goed besefte wat er was gebeurd. Vervolgens liet hij wel weten dat hij het vervelend vond dat de rechter dacht dat hij geen spijt had. Hij wist eigenlijk ook niet zo goed waar het precies vandaan kwam.

Nicole vroeg hem wat hem had beziggehouden in de gevangenis en ze was vervolgens verrast over zijn antwoord. Hij zei dat hij het vooral vervelend vond dat hij zijn ouders zo had gekwetst.
Ruud was namelijk ’s ochtends thuis uit zijn bed gehaald door de politie en werd afgevoerd, terwijl zijn ouders verslagen in de hal stonden toe te kijken. Ze hadden geen idee wat er gaande was. Hij zag zijn ouders in tranen terwijl hij werd opgepakt en dat deed hem wat. Hij wist wel dat hij wat fout deed maar hij had de gevolgen van zijn daden niet overzien. Dat hij dat aan Nicole vertelde was een mooi kantelpunt.

Volhouden

In de periode na het gesprek heeft Ruud zich heel goed aan de voorwaarden gehouden. Hij ging naar school en hield zich aan de avondklok en zijn huisarrest. Doordat zijn ouders zo’n stevig netwerk vormden is het Ruud gelukt alles vol te houden. Zijn ouders hebben hun pedagogische verantwoordelijkheid goed genomen en dat was in dit geval heel belangrijk.

Nicole: “Je ziet dit natuurlijk regelmatig anders, maar dit blijkt maar weer dat het zo belangrijk en helpend is als ouders meewerken.”

Alles bleef goed gaan, hij kreeg een bijbaantje waarbij hij waardering kreeg en later zelfs een vriendinnetje. Allemaal factoren die op dat moment belangrijk waren voor het proces waarin hij zat. Omdat alles zo goed ging had hij geen avondklok meer. Vervolgens is in juni 2019 zijn laatste zitting geweest. Deze verliep goed. Het advies was dat hij een voorwaardelijke straf kreeg. De Raad heeft dit geadviseerd omdat ze dachten dat als hij een taakstraf zou krijgen, hij misschien weer met de verkeerde mensen in aanraking zou komen. Doordat hij al zoveel dingen goed deed vonden ze het niet meer nodig om er een consequentie aan te verbinden.
Ook dat pakte weer positief uit! Daardoor kreeg Ruud het gevoel dat hij door kon gaan met alles wat goed ging.

Nicole: “Nogmaals, het netwerk (de ouders) waren in deze situatie ontzettend steunend. Toen ik hem vroeg: ‘Hoe zie je de toekomst voor je, denk je dat je nog eens de fout in gaat?’, antwoordde hij: ‘Ik sluit het niet uit maar ik denk wel eerst aan mijn ouders. Ik vind het knap dat hij dat zo kan benoemen.”