Gezamenlijke crisisdienst staat 24/7 paraat

 ‘Wij vinden niks eng, we doen het gewoon’

088-7778887. Wie dat nummer belt, heeft tegenwoordig meteen contact met iemand van De Jeugd- & Gezinsbeschermers, Parlan Jeugdhulp óf de GGZ/Triversum Kinder- en Jeugdpsychiatrie. Hiermee is een wens van veel gemeentebesturen in Noord-Holland in vervulling gegaan: een gezamenlijke Crisisdienst Jeugd-Noord-Holland-Noord, gevormd door meerdere partijen om eenvoudiger en sneller passende hulp te kunnen bieden waar dat nodig is.

“Bij DJGB hadden we al een eigen crisisdienst, maar wij beschikten niet over expertise op alle terreinen. Door integrale samenwerking met medewerkers van de GGZ en Parlan Jeugdhulp hebben we er kennis bij gekregen. We vormen samen een team van negen personen waarvan er altijd twee mensen beschikbaar zijn, 24 uur per dag, 7 dagen per week. Zij treden op als er gebeld wordt voor crisissituaties van kinderen tot achttien jaar”, zegt Jacqueline Kok die als medewerker Crisisinterventie van DJGB, bij de gezamenlijke dienst is gedetacheerd.

Telefonisch of huisbezoek

Het negenkoppige team van de Crisisdienst Jeugd-Noord-Holland-Noord achter het nummer 088-7778887, is er voor kinderen en jeugdigen met psychische, sociale of verstandelijke kwetsbaarheden waarbij snel deskundige hulp geboden moet worden. Dat kan door middel van een telefoongesprek zijn maar het kan ook zo zijn dat de crisismedewerkers direct op huisbezoek gaan. Of het nou dag is of nacht, dat maakt niet uit, en altijd met z’n tweeën.

“We krijgen een telefoontje, gaan in gesprek en schatten in of een telefonische interventie toereikend is, of dat we op huisbezoek gaan. Wij vinden niks eng. We doen het gewoon. Als het gevaarlijk lijkt, bijvoorbeeld omdat er sprake is van agressie, schakelen we indien nodig wel de politie in voordat we ergens op af gaan, zodat we ondersteuning hebben. Andersom komt trouwens ook voor, dan bellen agenten ons”, zegt Kok.

Zo breed mogelijk

Een crisis betreft regelmatig kinderen/jongeren die suïcidaal zijn of een zelfmoordpoging hebben gedaan. Meestal belt een van de ouders of bijvoorbeeld iemand van de huisartsenpost die heeft geconstateerd dat een jongere zich heeft gesneden. Kok: “Wij gaan er dan naartoe, voeren een gesprek en kijken bijvoorbeeld hoe reëel het gevaar is. Soms proberen we afspraken te maken, soms besluiten we dat opname noodzakelijk is. Het voordeel van de samenwerking is dat we breder georiënteerd zijn en dat we bijvoorbeeld nu noodbedden bij Parlan beschikbaar hebben voor één of twee nachten. Het nadeel: het is nog niet breed genoeg. Voor opname voor kinderen en jongeren met licht verstandelijke beperkingen en/of met verslavingsproblematiek moeten we toch nog vaak doorverwijzen naar organisaties als Lijn 5 of Brijder Verslavingszorg. Het zou een voordeel zijn als ook vertegenwoordigers van deze instellingen deel uit maken van het team.”

Werkgebied

Het werkgebied van de gezamenlijke Crisisdienst omvat momenteel achttien gemeenten, van Texel tot Castricum. Iets groter mag het gebied nog wel zijn, vindt Kok, maar niet veel, omdat de aanrijtijden dan te lang zouden kunnen worden. Anderhalf uur wachten tot er iemand komt, kan nog wel maar is voor een crisis wel zo’n beetje het maximum. “Als er sprake is van meer spoed, bijvoorbeeld omdat iemand het risico loopt te overlijden, moeten ze toch 112 bellen. Onze hulp betreft ook altijd de korte termijn. We bieden spoedhulp en dragen het dan over. Dat is crisisinterventie.”